«آلفرید» دختر جوان و زیبای کشیش سوان است. استیون اسمیت، برای تعمیر کلیسا به درخواست کشیش سوان، به منزل او در اندلستو می رود، اما آلفرید دلبسته استیون می شود. کشیش که درمی یابد استیون نجیب زاده نیست، با این ازدواج مخالفت می کند.

استیون برای کسب ثروت به هند می رود، اما زمانی بازمی گردد که آلفرید نامزد مردی به نام هنری نایت شده است. در زمان ازدواج این دو، نامه ای به دست هنری می رسد که به او هشدار می دهد آلفرید قبلاً با استیون ارتباط داشته است.

هنری نامزدش را ترک می کند، اما مدتی بعد پشیمان می شود و به قصد جبران اشتباه خود، نزد آلفرید بازمی گردد؛ این درحالی است که استیون هم درصدد است تا بخت خود را دوباره آزمایش کند.

«هری پاتر» که در عالم جادوگران قصه ما شهرت بسیاری دارد، در آغاز سومین سال تحصیلی در مدرسه جادوگری متوجه می‌شود فرار فردی از زندات باعث وحشت همه جادوگران و حتی آدم‌های معمولی شده و وحشتناک‌تر از او موجوداتی هستند که به عنوان نگهبانان زندان، در همه جا پراکنده‌اند، چون فقط این موجودات می‌توانند فراری را دستگیر کنند.

در کلاس درس، پروفسور پیشگویی کرد که خطر مرگ، هری را تهدید می‌کند. هری با پرندگان عجیب الخلقه‌ای با بدن اسب و سر عقاب آشنا می‌شود. دربان مدرسه که سِمت استادی کلاس موجودات جادویی را نیز بر عهده دارد، یکی از آنها را به نام «کج منقار» به هری اختصاص می‌دهد. در همین کلاس موضوعی پیش می‌آید: یکی از همین پرنده‌های عجیب، پسری را که میانه خوبی با هری و دوستانش ندارد، زخمی می‌کند و او تهدید می‌کند که به زودی کاری خواهد کرد که دربان را اخراج کنند.

در کلاسی دیگر هری با موجوداتی به نام «لولو خورخوره» آشنا می‌شود. آنها به شکلی درمی‌‎آیند که فرد همیشه در ذهنش از آنها وحشت داشته باشد.

هری در پایان آن روز، هنگام ورود به خوابگاه متوجه شد که تابلوی «بانوی چاق» پاره شده و بانوی چاق، یعنی تصویر جادویی تابلو که در عین حال دربان خوابگاه است، در تابلو نیست.

کشتی طوفان‌زده‎ای که در میان دریا سرگردان شده و در آستانه غرق شدن است، چهار مسافر دارد: ناخدای کشتی، آتشکار، خبرنگار و آشپز ...

ناخدای کشتی که دراثر سانحه به‌شدت مجروح شده، همچنان سعی می‌کند غرور خود را حفظ کرده و نفرات باقی‌مانده را، به هر نحوی که شده، به ساحل سلامت برساند.

یکی دیگر از مسافران، آتشکار است که به‌دلیل کار مداوم در کنار آتش، نور چشمان خود را از دست داده و همواره دنیا را تاریک می‌بیند.

دیگری آشپز کشتی است که به‌دلیل جراحت ناخدا، به نوعی هدایت زورق را برعهده دارد و آخرین فرد، مرد خبرنگاری است که ماجرای ورود او به کشتی و این سفر، ماجرای جداگانه‌ای دارد. او که داماد مرد بسیار مشهوری است با مخالفت شدید همسر خود برای رفتن به این سفر روبه‌رو شده است. همسرش به او گفته بارها در خواب دیده است که کشتی او غرق و او خوراک کوسه‌ها شده است و هرگز از این سفر برنمی‌گردد، اما خبرنگار اصرار دارد که به این سفر (که از نظر کاری برایش بسیار مهم است) برود و برای همین با وجود همه مخالفت‌ها به کشتی سوار می‌شود و ...

داستان خانه ی هفت شیروانی در قرن نوزدهم و در منطقه ی نیو انگلد می گذرد.عمارت تاریک نیو انگلد زمینه وفضا را برای این جست و جوی تاریخی در گناه اجدادی و گسترش آن فراهم می کند.

ناتانیل هاثورن برای خلق داستانش از اموالی که پیشینیانش از طریق فساد و بوسیله ی نقشی که در محاکمات جادوگران اسیلم در قرن هفدهم بازی کردند بدست آوردند الهام می گیرد . خانه هفت شیروانی که بر فراز یک گور قدیمی بنا شده است ، حامل نفرین یک مرد (یکی از همین جادوگران) در حال مرگ است که زندگی ساکنان آن را برای بیش از دو قرن نابود می کند. فردی به نام کلنل پینچون سال ها پیش با کمک بزرگان شهر قطعه زمینی را به زور از جادوگری می گیرد. آن جادوگر کلنل را نفرین می کند و کلنل به همان طریقی که جادوگر پیش بینی کرده بود می میرد. اما این نفرین تا نسل های بعدی ادامه می یابد. اکنون مردی سنگدل و ریاکار که وارث عمارت است در تلاش است تا یک جفت از بستگان پیر خود را از خانه دک کند. فقط دو جوان سر راه او ایستاده اند - یک پسر عمو که آمده تا از کشور بازدید کند و شخصیتی عجیب و معماگونه که در مسحور کردن مهارت دارد.

هاثورن این درام خانوادگی از شر ، انتقام و حل و فصل را به عنوان جهان کوچک تاریخ خود اسیلم به تصویر می کشد که در جامعه ای ایده آل گرا با حرص و غرور خراب می شود. نگاه ماندگار او به تاریکی در قلب روح ملی ، خانه هفت گابل را به نشانی از ادبیات آمریکایی تبدیل کرده است.

اثری که پیش روی شماست، با نام خاموشی دریا (Le Silence de la mer) اثر ژان برولر (Jean Bruller)، نویسنده‌ی فرانسوی است که در سال 1942 و با نام مستعار ورکور منتشر شد. ماجراهای کتاب سکوت دریا در طول جنگ جهانی دوم رخ می‌دهد و نویسنده در آن داستان یک خانواده‌ی فرانسوی (یک پیرمرد به همراه خواهرزاده‌اش) را به تصویر می‌کشد که مجبورند در طول جنگ میزبان یک افسر نازی در خانه‌ی خود باشند.

افسر نازی که «ورنر» نام دارد، زمانی که در خانه‌ی پیرمرد و خواهرزاده‌اش ساکن می‌شود، مشتاقانه تلاش می‌کند تا با میزبانان خود سخن بگوید و نظر آن‌ها را به آلمان نازی و اهداف‌شان جلب کند، اما خیلی زود متوجه می‌شود که میزبانانِ فرانسوی‌اش به این راحت‌ها تحت تأثیر قرار نخواهند گرفت. خانواده‌ی فرانسوی یک راه غریب را برای نشان دادن مخالفت‌شان بر می‌گزینند و آن راه، سکوت کردن است. مرد فرانسوی و خواهرزاده‌اش مقاومت خود را از طریق احساسات ناگفته و سکوت‌شان ابراز می‌کنند و داستان خاموشی دریا را به صحنه‌ای کم‌نظیر از مقاومت بدل می‌سازند.

رمان خوشه های خشم، اثر جان اشتاین بک و برنده ی جایزه ی پولیتزر، روایت گر جریانات رکود بزرگ اقتصادی و مهاجرت های ناشی از طوفان های بزرگ داست بول در دهه ی 1930 است و داستان خانواده ای کشاورز و اهل اوکلاهاما، به نام خانواده ی جود که از موطن خود دور افتاده و مجبور به سفر به غرب و کالیفرنبا شده اند را پی می گیرد. از دل رنج ها و محنت های این خانواده و برخورد های مکررشان با واقعیت تلخ دوگانگی و عدم اتحاد کشورشان، داستانی شکل می گیرد که بسیار انسانی و باورپذیر و در عین حال شگرف و وسیع است؛ قصه ای با دید اخلاقی و پرداخت به جزئیات و در عین حال صاف و بدون پرده، حکایتی تراژیک ولی درنهایت، تکان دهنده و امیدبخش. این رمان، تصویری است از کشمکش میان قدرتمندان و مستضعفان، از عکس العمل یک مرد در برابر بی عدالتی و از مقاومت و ایستادگی یک زن دربرابر سختی ها. رمان خوشه های خشم، به مشکلات و سختی های دوره ی رکود بزرگ اقتصادی و ماهیت برابری و عدالت در آمریکا می پردازد. این رمان بسیار قدرتمند از اشتاین بک، با روایت درگیرکننده، باشکوه و واقع گرایانه ی خود، آمریکایی ترین اثر در بین آثار کلاسیک آمریکا در نظر گرفته می شود.

بیابان تاتارها، نام شناخته شده ترین کتاب دینو بوتزاتی و آینه ی تمام نمای سبک و سیاق عجیب و رویاگونه ی آثار این نویسنده است. بسیاری از منتقدین، این رمان را الهام گرفته از رمان قصر، نوشته ی کافکا، می دانند اما داستان جذاب و به یاد ماندنی این اثر درباره ی فقدان، تعلل و آرزوهای بر باد رفته، به نوبه ی خود حرف های بسیاری برای گفتن دارد. داستان، سربازی به نام جیووانی دروگو را دنبال می کند که خانه را به خاطر انجام مأموریتی در دژی کوهی بر روی مرز تاتار ترک می کند. ذهن دروگوی جوان، پر از رویاهایی درباره ی افتخارآفرینی ها و پیروزی های نظامی است؛ اما زمانی که به آن جا می رسد، با قلعه ای رو به ویرانی رو به رو می شود که به منظور مقابله با دشمنی ساخته شده که برای نسل هاست اثری از آن دیده نشده است. ساکنین این قلعه ی نظامی، وقت خود را با بازی و جر و بحث می گذرانند و در مواقع استراحت، به بیابان خیره می شوند و قصه هایی درباره ی سراب ها و چیزهای عجیب و غریبی که دیده اند، رد و بدل می کنند. با گذشت زمان، قلعه اهمیت خود را از دست می دهد و بلندپروازی های جیووانی نیز شروع به محو شدن می کند تا روزی که نیروهای دشمن در این بیابان متروک، گرد هم می آیند و آماده ی نبرد می شوند.

کتاب سفر به ماه، رمانی نوشته‌ی ژول گابریل ورن

که اولین بار در سال 1877 منتشر شد. اعضای ثروتمند باشگاه اسلحه ی بالتیمور در روزهای پایانی جنگ داخلی، احساس می کنند که مدت هاست مأموریت بزرگ و هیجان انگیزی نداشته اند. به همین خاطر، رئیس این باشگاه، ایمپی باربیکین، پیشنهاد ساخت یک توپ جنگی بسیار بزرگ را مطرح می کند؛ توپی آنچنان بزرگ که بتواند موشکی را روانه ی ماه کند. وقتی یکی از رقبای باربیکین، شرط می بندد که این پروژه شکست خواهد خورد، و داوطلبی جسور برای نشستن در موشک اعلام آمادگی می کند، رویای یک مرد به یک مسابقه ی فضایی بین المللی تبدیل می شود. رمان سفر به ماه، اثری سرشار از ماجراجویی، شوخ طبعی و تخیلاتی طوفانی است و از نظر پرداخت به جزئیات علمی، در کنار شاهکارهای جاودان ورن، یعنی کتاب های «بیست هزار فرسنگ زیر دریا» و «دور دنیا در هشتاد روز» قرار می گیرد.