Vele vrijwilligers helpen medemensen in de laatste levensfase.

Germaine is één van de ruim tachtig vrijwilligers in een Nederlands Hospice.

Een hospice is voor velen een onbekend begrip,
iets wat veel mensen voorlopig maar een beetje van zichzelf wegduwen.

Germaine wil je hier graag wat meer over vertellen,
het is een zinvolle bezigheid
waar je misschien meer over het leven zelf ontdekt dan over de dood.

Het verhaal van Germaine: 'Ontdek het echte leven in het hospice:
warme zorg, ontroerende verhalen en pure menselijkheid in de laatste levensfase'.

Een hospice is een warm 'bijna-thuis-huis'.

Luister of kijk naar het openhartige gesprek met vrijwilliger Germaine Willink
en laat je inspireren over loslaten, afscheid nemen en de veerkracht van mensen.

Hospices roepen bij velen het gevoel op van een laatste halte waar enkel de dood wacht.
Maar in deze aflevering van ‘Oud worden in de praktijk’ ontmoet je Germaine Willink:
een vrouw die na een carrière bij de politie haar roeping vond als vrijwilliger in het hospice van Gorinchem.

Het hospice blijkt geen kille plek, maar juist een warm ‘bijna-thuis’-huis,
waar aandacht, zorg en menselijkheid centraal staan – voor zowel gasten als hun omgeving.​

Thuisgevoel voorop
Germaine vertelt met bevlogenheid hoe het leven er in een hospice aan toe gaat.
Het is een plek waar men in de laatste levensfase vooral ontzorgd wordt en het ‘thuisgevoel’ voorop staat.

Gasten mogen hun eigen kamer volledig naar wens inrichten, familie kan blijven slapen, en zelfs de maaltijden zijn volledig op maat:
"Als iedereen iets anders wil eten, dan koken we gewoon voor iedereen iets anders."

Vrijwilligers kloppend hart
Vrijwilligers vormen het kloppend hart van het huis, zonder hen zou het hospice niet draaiende blijven.​
Naast praktische zorg is vooral aandacht voor de mens in de laatste levensfase belangrijk.

De gesprekken zijn diepgaand, ontroerend en soms confronterend. Van angsten voor de dood tot verstoorde familiebanden:
niets blijft onbesproken. Germaine deelt persoonlijke anekdotes die laten zien hoe intens maar ook mooi en verbindend deze laatste fase kan zijn.

Zo ontstonden er in het hospice vriendschappen, werd er geklaverjast en
ontstonden waardevolle ontmoetingen voor wie nog één keer afscheid wilde nemen.​

Wachtlijsten en familiegeschiedenissen
Het gesprek toont ook de keerzijde: niet iedereen kan in het hospice terecht,
er zijn wachtlijsten, financiële zorgen en schrijnende familiegeschiedenissen.

Toch wordt er altijd gezocht naar oplossingen – niemand wordt geweigerd vanwege geld of achtergrond,
en ook mensen zonder netwerk krijgen de zorg die nodig is.

Rouw, religie, zingeving
Ook thema’s als afscheid, rouw, religie, euthanasie en zingeving komen voorbij.
Germaine legt uit dat het hospice openstaat voor iedereen, ongeacht geloof of achtergrond,
en dat er ruimte is voor rituelen en keuzes rondom het levenseinde.

Voor vrijwilligers zijn er jaarlijkse bijscholingen over rouw en gesprekstechnieken,

wat de onderlinge verbondenheid verdiept en zorgt voor persoonlijke groei bij iedereen die zich inzet.​

Humor, verdriet, hoop en liefde
Dit intieme gesprek biedt een unieke inkijk in het dagelijks leven en het stervensproces binnen een hospice –
met alle kwetsbaarheid, humor, verdriet, hoop en liefde die daarbij hoort.

Het zet aan tot nadenken: over leven, loslaten, herinnerd worden en de keuzes die je kunt maken over je eigen einde.

Germaine’s openheid en reflecties maken nieuwsgierig om haar bijzondere en soms ontroerende verhalen.

Paula over gezond ouder worden, vitaliteit en bewegen na je 50e

Paula (55+) vindt energie, balans en plezier door te sporten.
Ontdek hoe bewegen vrouwen van 50+ helpt om vitaal, sterk en lekker in hun vel te blijven.

Ooit meldde zij zich aan bij haar sportschool,
werd gastvrij ontvangen, goed begeleid en ging
van de weeromstuit vier keer per week sporten.

Gewoon, voor haar plezier.

Tot haar verbazing kreeg ze een paar jaar later
een oorkonde uitgereikt:
Ze werd de 'Record oudere' van haar sportschool.

Lees hier haar verhaal, of luister naar
haar podcast of bekijk haar video.

(De volgende beelden dienen ter illustratie. Paula zie je hierboven)

“Sporten maakt me soepeler in mijn vel”

Maak kennis met Paula, een 55-plusser vol energie.
Ze lacht terwijl ze zegt: “Sporten maakt me soepeler in mijn vel.”
En dat voel je aan alles. Door regelmatig te bewegen is ze niet alleen fysiek fitter,
maar ook mentaal sterker en vrolijker geworden.
“Ik heb meer energie, slaap beter en merk dat ik stress veel makkelijker loslaat,” vertelt ze.
“Dat maakt het ouder worden een stuk prettiger.”

Fit en energiek blijven door sporten voor vrouwen 50+

Paula sport vier keer per week bij Sport & Slank Studio,
waar ze haar eigen gezonde routine heeft opgebouwd.
De mix van bewegen, gezelligheid en onderlinge
steun houdt haar gemotiveerd.

“Het fijne aan sporten,” zegt ze, “is dat ik nu zelf invloed heb op hoe ik ouder word.
Mijn partner leeft anders, en dat is prima –iedereen kiest zijn eigen pad.
Maar ik weet nu wat goed is voor míjn lichaam én mijn hoofd.”

Bewegen na je 50e draait volgens Paula niet om discipline, maar om plezier en regelmaat.
“Doe iets wat je leuk vindt en waar je energie van krijgt. Dat maakt het volhouden een stuk makkelijker.”

Samen bewegen, samen vitaal ouder worden

Het sociale aspect is voor veel vrouwen 50+ juist wat bewegen leuk maakt:
nieuwe contacten, herkenning en motivatie. “Sporten verbindt,” zegt Paula.

“Je krijgt er niet alleen energie van, maar ook fijne gesprekken en nieuwe vriendschappen.”

Bewust ouder worden: balans en zelfzorg.

Paula blijft realistisch over ouder worden.
“Je kunt niet alles controleren, maar je kunt wél keuzes maken om vitaal te blijven,” zegt ze.
“Gezondheid is deels geluk, maar ook een kwestie van blijven bewegen,
gezond eten en jezelf niet vergeten.”

Haar belangrijkste advies aan vrouwen van 50+?
“Zet jezelf af en toe op de eerste plek.
Dat is geen egoïsme – dat is pure zelfzorg.
Wie goed voor zichzelf zorgt, kan langer genieten van het leven.”

Bovenbenen trainen op barokmuziek? Plezier in eigen tempo en wijsheid.

Ton en trainer Mitchell
Deze aflevering van ‘Over oud worden’ vertelt het verhaal van Ton, een voormalig hoogleraar Nederlandse taal die met humor, eigenzinnigheid en realisme laat zien wat vitaal ouder worden betekent.

Hij traint niet op opzwepende sportschoolmuziek, maar op barok – zijn eigen ritme, zijn eigen koers. In de sportschool van Mitchell bespreekt hij hoe bewegen, nadenken en keuzes maken samen zorgen voor levenskwaliteit.

Sinds zijn pensioen blijft hij actief met krachttraining om energie en spierkracht te behouden. Ton vindt dat gezond ouder worden begint bij jezelf: niet wachten op overheid of technologie, maar verantwoordelijkheid nemen.

Blijven bewegen
Digitale zorg en hulpmiddelen ziet hij als nuttig, maar pas op hun tijd – hij bepaalt het moment. Ook toekomstplanning hoort daarbij: een levenstestament geeft rust, mits het niet je dagelijks leven overschaduwt. Mitchell vult aan met kennis over spierverlies (sarcopenie) en het belang van blijven bewegen, ook na een tegenslag.

Wonen komt ter sprake: Ton woont nog in zijn ruime huis, maar blijft nadenken over opruimen en kleiner en gelijkvloers gaan wonen zonder te overhaasten. De rode draad is eigenaarschap: vitaliteit is geen plan, maar een manier van leven.

Ouder worden is de kunst van het kiezen
Oud worden is geen verlies, maar de kunst om bewust te kiezen, te bewegen en te blijven genieten van vrijheid, humor en zelfstandigheid.

Over de maker Jan Wind:

Deze videocast/podcast wordt gemaakt en geproduceerd door Jan Wind, initiatiefnemer van ‘OverOudWorden.com’.

Het project is volledig onafhankelijk en niet-commercieel. Jan Wind werkt zelfstandig en is niet verbonden aan een mediabedrijf of sponsor. Voor reacties, vragen, of als je jezelf of iemand anders wilt aanmelden als gast of voor een kort filmproject: stuur een e-mail naar jan@overoudworden.com.

Jouw input wordt vertrouwelijk en met respect behandeld, in overeenstemming met de geldende privacyregels van Buzzsprout, YouTube, Spotify en Apple Podcasts. Er worden geen persoonsgegevens gedeeld zonder toestemming.