Sesli Fragmanlar’ın üçüncü bölümünde Mine Yıldırım, Neyzen Tevfik’in İstanbul’da kaldığı evlerden birine konuk oluyor. Feridun Kandemir’in anlatımı eşliğinde, Neyzen’in Fatih günlerinde “kedilerin kervansarayı” dediği evin kapısı aralanıyor: isimsiz kediler, evin ortasındaki fil sobası ve soba başında açılan bir nefes… Bölüm, Neyzen’in dünyaya açıklığını ve özgürlük tecrübesini içki ya da melankoli klişelerine sıkıştırmadan; kediyle kurulan ilişkiyi de yalnızca “hayvan sevgisi” diye daraltmadan yeniden düşünmeye çağırıyor.

Ardından rota Tanburi Cemil Bey’e kıvrılıyor: bu kez kediler “isimli”, mahallenin içinde ismiyle tanınan, çağrıldığında adını üstlenen komşular gibi. Neyzen’in kervansarayındaki isimsiz kalabalıktan, Tanburi Cemil’in mahalle sakini isimli kedilerine uzanan bu geçiş, İstanbul’da hayvanlarla kurulan yakınlığın iki ayrı kaydını yan yana dinletiyor.

Bu bölüme eşlik eden kaynaklar:

Kandemir, F. (2008). Sordum Söylediler; Edebiyatçılarımız Ne Dediler, Yağmur Yayınevi.

Sungurbey, İ. (1993). Hayvan hakları: Bir insanlık kitabı (Genişletilmiş 2. baskı). İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Yayınları.

Tevfik, N. (1985). Tercüme-i hâlim. Recep Usta Yayınevi.

Yücebaş, H. (1973). Neyzen Tevfik: Hayatı, hatıraları, şiirleri (5. bs.). Milliyet Dağıtım.