Résultats lu par "Şirin Giobbi" dans Toutes les catégories

Tavşan Bıdıbık’ın günleri, arkadaşlarıyla oyunlar oynayarak ne içinde geçer. Bıdıbık, bir gün arkadaşlarından oyuncaklarını sakladığı için onlarla arası bozulur. Aslında arkadaşlarının gizli bir planı vardır. Bıdıbık plandan habersiz olduğundan, yapayalnız kaldığını düşünür. Acaba Bıdıbık, arkadaşlarıyla arasını düzeltebilecek mi?

Önyargıların ve farklılıkların üstesinden gelmek için sevgi yeter. Doğa ve Çilek… Biri bamyagiller, diğeri çilek ailesinden ayrı dünyalardan iki çocuk. Ama gönülleri ortak. İlk aşkın çocuksu heyecanıyla bakıyorlar dünyaya. Çilek gibi eşsiz bir güzelliğin, kendisi için uzak olduğunu düşünen Doğa, yine de cesaretini toplayıp açılmaya karar verir. Çilek’inse Doğa’yı küçümseyen bir çevresi vardır. Arkadaş ortamının alay konusudur Doğa. Yine de Çilek içten içe, tüylü, çelimsiz, ince, uzun ve başında aile nişanesi yeşil kepiyle morlu yeşilli bamyagile ısınmıştır.

Herkes üzerine düşeni yapmazsa ne olur? Yükümüzü başkasına taşıttırmak istesek ne olur? Toplu halde tembellik iyi midir? Rahata düşkünlüğün bedeli nedir? Uzun zaman önce yapılmış hatalar düzeltilebilir mi? Bir hatayı kabul etmemek ikinci hata mıdır? Doğruyu yanlıştan ayıran nedir? Neden bazıları doğrulara inanmak istemez? Neden bazıları sorunları çözmek yerine onlarla yaşamayı ve acı çekmeyi sever? Acı çekmek kader mi? Düşünmek çok zor bir iş mi? Dedikodu bir düşünme şekli mi? Kendisini eleştirmeyen toplumu ne bekler? Tek başına kalmak yanılmak mı demektir.

İster âlim ol ister zalim; dünyadaki ilk rolün evlat olmaktı. Önce anne babalarımızın sonra da bu toplumun evlatları olduk. Toplum bir kanaviçe gibi ince ince işlenmiş rengârenk bir tablo. Her bir evlat o tabloda küçücük bir nokta! Küçücük bir nokta olsak da tabloda yerimiz belli, rengimiz belli, diğer noktalarla uyumumuz, ahengimiz belli. Hepimiz farklı renkteki iplerle işte böyle birbirimize bağlanmışız. Özümüzdeki renkler bir bütüne can vermiş. Özdeki o rengin solması, tablonun güzelliğini, ahengini etkilemiş.

Hayatınızı bir tatlıya benzetseniz hangisi olurdu? Ela’nınki iki renkli muhallebiyi andırıyor. Farklı iki tat sırt sırta vermiş, bir arada. Tıpkı annesi ve babasıyla sürdürdüğü iki ayrı yaşam gibi. Ne yaparsınız, bazen ikiye bölünüverir en sevdiğiniz şeyler. Ancak hâlâ lezzetlidir tadını çıkarmayı bilirseniz. Yepyeni bir ev, yepyeni bir okul ve arkadaşlarla Ela’yı leziz mi leziz anlar bekliyor şimdi. Okul yolu sohbetleri uzadıkça uzuyor, 833 düğme yaratıcı projelere el sallıyor, büyüklerin karmaşık dünyası portakal danslarıyla biraz nefes alıyor… Kaşık kaşık gider bu tatlı kitap!

Serüven devam ediyor… Barbicane, Michel ve Nicholl'ün Ay'a yolculukları sürpriz gelişmelerle sürüyor. Kahramanlarımız Ay'a ulaşabilecek mi? Yeryüzünü bir daha görebilecekler mi? Yoksa sonsuza kadar Ay'ın çevresinde bir uydu mu olacaklar? Jules Verne, Ay'a Yolculuk eserinin devamı olan Ay'ın Çevresinde Yolculuk'ta okuyucularını muhteşem bir serüvene davet ediyor.

Tavşan Köyü kurak bir yaz geçiriyor. Tehlikeyi fark eden Muhtar Tavşan Amca köy halkını uyarıp, “Sonbahar yağmurlarına daha çok var, suyu dikkatli kullanın,” diyor. Sizce herkes Muhtar Tavşan Amca’nın sözünü dinliyor mu? Peki ya Bıdıbık? Bıdıbık suyu dikkatli kullanmanın önemini banyoda köpüklü köpüklü kalınca anlıyor.

Kediler tarihin her döneminde bugün gördükleri değeri görmedi. Özellikle Ortaçağ'ın karanlık dönemlerinde, insanlığın karanlık yüzüyle onlar da tanıştı. Dünya dönüştükçe, insanlar kedilerin zannettikleri gibi şeytani özelliklere sahip olmadıklarını anladılar ve kedileri yeniden hayatlarına, evlerine aldılar. Tam da o dönemde kaleme alınan 1800'ler İngiltere'sinde Kedi'de, bir toplumun, bir türe hak ettiği konumunu geri verirken yaptığı incelemeleri görecek; kedi türleri, beslenmesi, bakımı, hastalık ve tedavileri konusunda bir dönem okuması yapacaksınız.

Yavaş olduğu için üzülen bir salyangoz var bu hikâyede. Ardından çıkan sümüksü izden utanıyor üstelik. Ama okula başladı ve kendisine arkadaş bulması gerek. Bir salyangozun başka hayvanlara ayak uydurması hiç kolay değil. Yine de denemeye değer. Minik salyangozumuz, hem arkadaş edinmenin hem de ortak başarıya katkı sunmanın bir yolunu bulabilecek mi acaba? Sevil Becker, okula yeni başlayan yavaş mı yavaş dostumuzun öyküsüyle, kendini keşfetmenin ve başkalarını tanımanın incelikli yollarını hatırlatıyor.

“Bütün çocukların hayvanlar için yapabileceği bir şeyler mutlaka vardır. İnanın bana, biz yaptık, siz de yapabilirsiniz.” Çok uslu, çok çalışkan ve de çok cici olmayan beş çocuk, Hayvanlar Kulübü'nü kurarken sadece oyun oynamak istiyorlardı. Fakat her şey birdenbire değişti, hep birlikte tepetaklak büyük bir maceranın içine yuvarlandılar. Çünkü “Hayvanlar Kulübü” diye bir şey kurarsanız, başı dertte olan hayvanların kapınızı çalması kaçınılmazdır. Doğrusu, sayısız hayvanın sayısız derdi vardı; bu yüzden kulübün kuruluşu hayvanlar arasında büyük bir hızla yayılıverdi.

Bıdıbık, tiyatro oyunundaki rolü için kardeşi Bıdık'la ilgilenmeye başlayan anne ve babasına karşı büyük bir kızgınlık duyar. Anne ve babasının, kardeşini daha çok sevdiğini düşünerek Bıdık'ı kıskanmaya başlar. Acaba, Tavşan Bıdıbık, ailesinin kendisini de çok sevdiğini neler yaşadıktan sonra anlayacak?

Sevimli mi sevimli, uslu mu uslu (!) iki kafadar, karşınızda Rüzgâr ve Acar! Rüzgâr ve Acar yedikleri içtikleri ayrı gitmeyen, birbirini çok seven iki arkadaş. Öyle iyi anlaşıyorlar ki sanki akıllarından hep aynı şeyler geçiyor. Rüzgâr’ın başladığı cümleyi Acar, Acar’ın başladığı cümleyi Rüzgâr tamamlıyor. En çok anlaştıkları konu ise tabii ki yaramazlık! Bu yüzden öğretmenleri onların yaramazlıkta ikiz olduklarını düşünüyor.

Leo’nun işleri başından aşkındı. Ne kadar çok çalışırsa çalışsın, yapılması gereken işlerin sonu gelmiyordu. Leo sonunda bir gün, “Keşke benden iki tane daha olsaydı.” deyiverdi. Bu sözler ağzından çıkar çıkmaz karşısında bir Leo daha beliriverdi! Derken iki üç oldu, üç dört oldu ve dört çoğaldıkça çoğaldı... Acaba bu çoğalmalar onun sorununu çözecek miydi, yoksa Leo’nun sorunlarının daha basit bir çözümü var mıydı? Nokta ve Mış Gibi‘nin ödüllü yazarı Peter Reynolds, bu kez günümüzün sonu gelmez sorunları üzerinde derin derin düşünmemiz gerektiğini söylüyor

DÖRT SIRA DIŞI ARKADAŞ. ŞOK EDİCİ BİR CİNAYET. PERŞEMBE GÜNÜ CİNAYET KULÜBÜ'NE HOŞ GELDİNİZ! Huzurlu bir emekli köyünde yaşayan yetmişli yaşlardaki dört arkadaşın haftada bir Perşembe günleri toplanıp yaptıkları bir etkinlik vardır: Zihin jimnastiğiyle daha önce çözülememiş cinayetleri çözmek. Peki bu dört sıra dışı arkadaş kendilerini hemen yanı başlarında işlenen vahşi bir cinayet vakasının ortasında bulunca ne yapacaklar? Elizabeth, Joyce, İbrahim ve Ron seksenlerine merdiven dayamış olabilir ama hâlâ pek çok numaraları var.