Couverture de Mijn Missie

Mijn Missie

Mijn Missie

De : Koninklijke Landmacht
Écouter gratuitement

À propos de ce contenu audio

 Ontdek het laatste nieuws, boeiende verhalen en adembenemende ontwikkelingen binnen de koninklijke landmacht met Mijn Missie. Stap in de wereld van toegewijde mensen die klaar staan te vechten voor vrede en veiligheid. Laat je inspireren en informeren door Mijn Missie.Koninklijke Landmacht Politique et gouvernement Sciences politiques
Épisodes
  • Legergroene Herinneringen: Dienstweigering in een Militair Tijdperk

    Legergroene Herinneringen: Dienstweigering in een Militair Tijdperk
    Dec 26 2024
    Herman vertelt hoe hij zijn dienstplicht succesvol wist te ontwijken en welke invloed zijn opvoeding en de tijdsgeest daarbij hadden. Hij deelt ook inzichten uit zijn boek over de veranderende rol van defensie in Nederland. Over Legergroene Herinneringen ‘Ik ging met tegenzin, maar heb de tijd van mijn leven gehad’, ‘De kameraadschap die je bij defensie hebt, is uniek’, ‘Je kan meer dan je denkt’ en ‘Leidinggeven doe ik nog steeds volgens de dingen die ik heb geleerd via de instructiekaart’. Het is maar een kleine greep uit de persoonlijke verhalen van de dienstplichtigen die geïnterviewd zijn voor de podcastserie Legergroene Herinneringen. In die podcast belichten we niet alleen de geschiedenis van de dienstplicht maar besteden we vooral aandacht aan de persoonlijke verhalen van de dienstplichtigen. Transcriptie: 00:00:25 - 00:00:26 Interviewer: Hallo allemaal en welkom bij Legergroene-Herinnering. In deze podcast gaan we de komende weken in gesprek met oud dienstplichtigen over hun diensttijd. De hoogtepunten, maar ook de dieptepunten en hun levenslessen die uit deze tijd stammen, worden hier aan het licht gebracht. Ik ga vanmiddag in gesprek met iemand die erg goed zijn best heeft gedaan om de dienstplicht te ontwijken en het is hem ook nog eens gelukt. Hij heeft er zelfs een boek over geschreven. Goedemiddag, Herman. 00:00:26 - 00:00:26 Herman: Goedemiddag. 00:00:26 - 00:00:42 Interviewer: Wat leuk dat u er bent, dat je er bent, daar ga ik al. Hoe ging dat? Hoe begon dat? Want waarschijnlijk was er in uw vriendenkring al veel gaande over de dienstplicht. Jongere en oudere vrienden die gingen. 00:00:43 - 00:01:34 Herman: Het begon al eerder, namelijk thuis. Mijn opvoeding was doortrokken van, niet van antimilitarisme, maar alles wat met het militaire te maken had, was een vreemde wereld. Wij woonden in het Gooi aan een straat waar heel veel militair verkeer was. In de buurt was de Kolonel Palmkazerne, die bestaat niet meer, maar dat was toen een kazerne en heel vaak kwamen er hele colonnes militaire voertuigen langs, echt heel vaak, dat hoorde bijna bij het straatbeeld. Ik kan me niet herinneren dat er ooit een woord is gesproken over wat dat was, waar dat voor was, waar het voor diende, dus ook niet dat we ertegen waren. Maar het was niet ons pakkie-an, in de meest uitgebreide zin. Dus mijn ouders waren allebei sociaal-democraten en hadden elkaar ontmoet in de Arbeiders Jeugd Centrale. 00:01:34 - 00:02:25 Herman: Dat was de jongerenafdeling van de voorloper van de Partij van de Arbeid, de SDAP. Mijn ouders zijn allebei geboren in 1913, zij groeide op na de Eerste Wereldoorlog en dat was de tijd van het gebroken geweertje. Dan was je dus tegen het leger, want de Eerste Wereldoorlog was natuurlijk de meest afschuwelijke zinloze oorlog. Waar ging het over? Het ging nergens over. Dus dat was: dit nooit meer! Dan zat je in die socialistische beweging waar mijn ouders in zaten en dan had je een zo'n speldje op je revers met een gebroken geweertje, je dus tegen het leger, tegen de dienstplicht. Dus dat was mijn opvoeding. In mijn familie is ook één neef van mij in dienst geweest, twee moet ik zeggen, maar verder niemand. Mijn broers ook niet, niemand. Men ging gewoon niet in dienst. Waarom niet? Werd niet over gepraat. 00:02:25 - 00:02:52 Herman: Ik studeerde sociologie in Amsterdam en wat jij net vroeg, in mijn vrienden kenniskring, inderdaad, het was not done. Daar was natuurlijk wel een soort beetje anti, linksere studentenclubjes wat je toen had en net als nu natuurlijk. Het was in de jaren 60 dat ik studeerde, dus alles wat met hiërarchie, gezag en gehoorzaamheid en zo te maken had, dat was foute boel. 00:02:52 - 00:02:57 Interviewer: Werd er dan ook echt anders naar je gekeken als je de dienstplicht inging zonder er tegenin te gaan? 00:02:57 - 00:02:59 Herman: Dat weet ik niet, want dat deed niemand in mijn omgeving. 00:02:59 - 00:03:00 Interviewer: O, dat deed niemand. 00:03:00 - 00:03:21 Herman: Ik kende nauwelijks mensen die in dienst zijn geweest. Ik heb nu wel, toen ik dit boek ging schrijven, ben ik natuurlijk in mijn kenniskring gaan vragen aan iedereen van mijn leeftijd en zo en wat jonger: hoe heb jij dat gedaan? En toen hoorde ik dus van verschillende mensen dat ze in dienst waren geweest, maar dat wist ik niet. Dat hadden ze nooit verteld. Dat vonden ze een beetje gênant inderdaad. 00:03:21 - 00:03:22 Interviewer: En dat had daar ook mee te maken? 00:03:22 - 00:03:23 Herman: Ja, dat had er wel mee te maken. 00:03:24 - 00:03:28 Interviewer: Wel bijzonder dat het eigenlijk als raar gezien werd. 00:03:29 - 00:04:40 Herman: Achteraf is dat heel bijzonder, inderdaad. Maar het was toen normaal in deze kringen. Nu is het natuurlijk een hele discussie of nu die links [onhoorbaar 00:03:41] studentenkringen waar ik toen in verkeerde, een uitzondering waren, of deze een beetje gereserveerde houding ten opzichte van het leger, een karaktertrek is van de Nederlandse ...
    Afficher plus Afficher moins
    1 h et 5 min
  • Legergroene Herinneringen: Van Parachutespringen tot Pantserstorm

    Legergroene Herinneringen: Van Parachutespringen tot Pantserstorm
    Dec 19 2024
    Johan deelt in deze aflevering zijn verhaal als wielverkenner en kaderlid. Hij vertelt over de strenge opleiding, zijn tijd in Duitsland en zijn indrukwekkende ervaringen tijdens de beruchte Pantserstorm-oefening. Over Legergroene Herinneringen ‘Ik ging met tegenzin, maar heb de tijd van mijn leven gehad’, ‘De kameraadschap die je bij defensie hebt, is uniek’, ‘Je kan meer dan je denkt’ en ‘Leidinggeven doe ik nog steeds volgens de dingen die ik heb geleerd via de instructiekaart’. Het is maar een kleine greep uit de persoonlijke verhalen van de dienstplichtigen die geïnterviewd zijn voor de podcastserie Legergroene Herinneringen. In die podcast belichten we niet alleen de geschiedenis van de dienstplicht maar besteden we vooral aandacht aan de persoonlijke verhalen van de dienstplichtigen. Transcriptie 00:00:00 - 00:00:21 Roos: Hallo, allemaal, en welkom bij Legergroene Herinneringen. In deze podcast gaan we de komende weken in gesprek met oud-dienstplichtigen over hun diensttijd. De hoogtepunten, maar ook de dieptepunten en de levenslessen die uit deze tijd stammen, worden hier aan het licht gebracht. Ik zit hier vandaag met Johan. Hij zat in dienst op het moment dat er sprake was dat de dienstplicht afgeschaft zou worden. Hallo, Johan. 00:00:22 - 00:00:25 Johan: Hallo, Roos. 00:00:25 - 00:00:27 Roos: Wat leuk dat we over je diensttijd gaan praten. 00:00:27 - 00:00:37 Johan: Ja. Ik vind het hartstikke leuk en ik werk hier ook heel graag aan mee. Ik heb met name positieve herinneringen aan mijn diensttijd. Ik vertel daar graag over. 00:00:37 - 00:00:46 Roos: Dat klinkt al goed. Jij ging in dienst op het moment dat het afgeschaft zou worden of er al sprake van was. Wat merkte jij daarvan? 00:00:47 - 00:01:22 Johan: In het begin niet zoveel. Ik sprong ook parachute. Bij mij op de club waren ook veel militairen en oud-militairen. Die heb ik daar nooit over gehoord. Zij begonnen te lachen toen ze hoorden dat ik bij de verkenners terechtkwam. Oh, de bikkels, riepen zij, terwijl ik geen idee had waar ik zou terechtkomen. Pas later, toen ik in dienst was, en met name toen ik paraat was, - na de vijf maanden opleiding - hoorde ik dat er plannen waren om de dienstplicht af te schaffen. 00:01:23 - 00:01:27 Roos: Hoe zat dat qua vrienden? Iedereen ging natuurlijk in dienst. 00:01:27 - 00:02:11 Johan: De meeste van mijn vrienden zijn na mij in dienst gegaan. Ik was in mijn vriendenkring een van de eersten. Er waren wat kennissen die eerder waren geweest, maar dat waren met name academische baantjes. Je had dan nog de ROAG, Reserve Officier Academisch Gevormd. Zij stonden dan voor de klas les te geven over politieke ontwikkelingen en dat soort dingen. Ik was binnen mijn vriendenkring een van de eersten, en ook heel bijzonder: ik was ook de enige die in een gevechtsfunctie terechtkwam, want - zoals gezegd - werden de meesten allemaal ROAG of iets dergelijks of zij hadden een baantje achter een bureau en ik niet. 00:02:12 - 00:02:16 Roos: Waar stond je op dat moment? Was je klaar met school? 00:02:17 - 00:02:51 Johan: Nee. De keuring was toen ik nog bezig was met mijn eindexamen. Ik ben gaan studeren in Leiden: Politicologie, Internationale Betrekkingen. Ik heb dat - dat kon toen nog in die tijd - vrij lang volgehouden totdat ik op een gegeven moment opgeroepen werd in 1991. Ik ben van de lichting 1992-3. Ik ben uiteindelijk ook in 1992 in dienst gegaan en heb, terwijl ik in dienst was, ook mijn studie nog afgemaakt. 00:02:51 - 00:03:04 Roos: Jij ging eerst de keuring in. Had je toen een beetje zo'n gevoel van: zou ik ze een beetje oplichten? Zou ik een beetje proberen om er niet in te komen of afgekeurd te worden? 00:03:04 - 00:03:08 Johan: Nee. Dat is geen moment in me opgekomen, eerlijk gezegd. 00:03:09 - 00:03:11 Roos: Je had zin in de dienst. 00:03:11 - 00:03:35 Johan: Zin weet ik niet, want ik wist eerlijk gezegd niet wat me te wachten stond, maar ik vond: noblesse oblige. Je woont in Nederland en je kan van alle faciliteiten gebruikmaken. Het is ook belangrijk dat mensen wat terugdoen voor de maatschappij. Dat was voor mij ook de reden om daaraan mee te werken. 00:03:36 - 00:03:40 Roos: Had je ook al een beetje een voorkeur voor waar je heen wilde? 00:03:42 - 00:03:55 Johan: Ik had werkelijk geen idee. Ik was nog zo groen als gras, niet legergroen. Ik had werkelijk geen idee wat me te wachten stond, waar ik naartoe zou kunnen en uiteindelijk dacht ik: ik zie het wel. 00:03:55 - 00:03:57 Roos: Je dacht: go with the flow. 00:03:57 - 00:03:59 Johan: Ja, go with the flow. Dat zouden we nu zeggen. 00:03:59 - 00:04:09 Roos: Jij sprong al parachute voordat jij de dienst inging. Daar hebben we net al wat leuke verhalen over gehoord. 00:04:09 - 00:04:09 Johan: Precies. 00:04:09 - 00:04:14 Roos: Had je dan niet zoiets van: oh, dat lijkt me wel leuk om dat ook in dienst te gaan doen? 00:04:15 - 00:05:09 Johan: Nee. Daar heb ik niet over nagedacht. Zoals gezegd, hadden we bij mij op ...
    Afficher plus Afficher moins
    40 min
  • Legergroene Herinneringen: Vijf Vrienden en de Band die Bleef

    Legergroene Herinneringen: Vijf Vrienden en de Band die Bleef
    Dec 12 2024
    In deze aflevering praten we met Ferry, Rob, Hans, Leo en Fred. Als jonge dienstplichtigen leerden ze elkaar kennen bij Van Heutsz en werden hechte vrienden. 46 jaar later blikken ze samen terug op hun diensttijd, de uitdagingen en de kameraadschap. Over Legergroene Herinneringen ‘Ik ging met tegenzin, maar heb de tijd van mijn leven gehad’, ‘De kameraadschap die je bij defensie hebt, is uniek’, ‘Je kan meer dan je denkt’ en ‘Leidinggeven doe ik nog steeds volgens de dingen die ik heb geleerd via de instructiekaart’. Het is maar een kleine greep uit de persoonlijke verhalen van de dienstplichtigen die geïnterviewd zijn voor de podcastserie Legergroene Herinneringen. In die podcast belichten we niet alleen de geschiedenis van de dienstplicht maar besteden we vooral aandacht aan de persoonlijke verhalen van de dienstplichtigen. Transcriptie 00:00:00 - 00:00:26 Presentatrice: Hallo allemaal, welkom bij Legergroene Herinneringen. In deze podcast gaan we de komende weken in gesprek met oud-dienstplichtigen over hun diensttijd. De hoogtepunten, maar ook de dieptepunten en de levenslessen die uit deze tijd stammen, worden hier aan het licht gebracht. Ik ga vandaag in gesprek met vijf vrienden. Ze hebben elkaar door dik en dun door de diensttijd geloodst en komen na 46 jaar nog steeds bij elkaar. Welkom Ferry, Rob, Hans, Leo en Fred. 00:00:26 - 00:00:28 Presentatrice: Welkom allemaal. 00:00:29 - 00:00:29 Leo: Dankjewel. 00:00:30 - 00:00:39 Presentatrice: Leuk dat jullie er allemaal zijn. Jullie hebben je dienst al even geleden vervuld. Hoe lang is dat inmiddels geleden? 00:00:41 - 00:00:42 Ferry: 47 jaar, zeg ik dat goed? 00:00:43 - 00:00:48 Leo: Wij zijn uit 77-5. 00:00:48 - 00:00:48 Hans: Reken maar uit. 00:00:48 - 00:00:50 Leo: De hobbyisten kunnen het uitrekenen. 00:00:52 - 00:00:56 Presentatrice: Dat is al even geleden. Jullie kenden elkaar toen nog niet. 00:00:56 - 00:00:57 Hans: Nee. 00:00:57 - 00:01:04 Presentatrice: Jullie komen allemaal uit verschillende delen van het land, uit het Noorden en het midden, toch? 00:01:04 - 00:01:06 Hans: Ja, ik kom uit het midden. 00:01:06 - 00:01:13 Presentatrice: Hans, hoe was het voor jou om de oproep op de mat te krijgen? 00:01:14 - 00:01:41 Hans: Dat was even wennen, want ik had nog geen baan naar mijn zin. Ik wilde helemaal niet, want ik wilde eerst een goede baan hebben en daarna zouden we wel verder zien. Ik ben toch gegaan, want het was je plicht, maar het kwam voor mij op een verkeerd moment. Dat is zo. Ik heb me wel snel overgegeven. Het is wat het is, we gaan erin en we maken er wat van. 00:01:42 - 00:01:44 Presentatrice: Je was wel klaar met studeren? 00:01:44 - 00:01:46 Hans: Ik was klaar met studeren en zocht werk. 00:01:46 - 00:01:48 Presentatrice: Wat heb je gestudeerd? 00:01:48 - 00:01:57 Hans: Ik heb alleen mavo gedaan, en een jaar later een paar verschillende bedrijfsopleidingen. 00:01:57 - 00:02:00 Presentatrice: Wist je wel wat voor dingen je wilde gaan doen qua baan? 00:02:25 - 00:02:25 Hans: Nee, want ik wilde me gaan oriënteren. 00:02:26 - 00:02:26 Presentatrice: Je moest je nog oriënteren? 00:02:26 - 00:02:26 Hans: Ik ben toen werkzaam geweest bij het ziekenfonds, daar ben ik na de diensttijd ook even bij terug geweest. Daarna ben ik weer verder gaan zoeken. Uiteindelijk ben ik de rest van mijn werkende leven, met een tussenperiode van zes jaar, bij een computerfirma in de orthodontie werkzaam geweest. 00:02:26 - 00:02:32 Presentatrice: Hoe zat dat bijvoorbeeld met de vrienden om je heen? Gingen die ook of was je de enige die opgeroepen werd? 00:02:32 - 00:03:01 Hans: Mijn broer had een zwakke enkel. Nee, dat vond ik allemaal drukkers, daar had ik helemaal niets mee. Ik had toen ook al verkering en met die broers had ik ook niks, dat waren allemaal watjes zoals wij ze noemen. Daar had ik niks mee. Het zou heel goed geweest zijn voor hun als ze in dienst zouden zijn geweest. Ik heb het op allerlei fronten als ontzettend positief ervaren. 00:03:01 - 00:03:03 Presentatrice: Het was voor hun ook goed geweest? 00:03:03 - 00:03:03 Hans: 100 procent. 00:03:05 - 00:03:08 Presentatrice: Ferry, hoe was het voor jou om die brief op de mat te krijgen? 00:03:08 - 00:03:36 Ferry: Ik had een hele goede baan, ik was speelautomatenmonteur en die baan wilde ik niet kwijt. Ik ging in principe met tegenzin. Mijn ouders komen uit een militaire familie. Vanuit mijn vaders kant waren het mariniers en van mijn moeders kant landmacht. Je wordt ook een beetje gedwongen, maar ik ging met tegenzin. Ik ben opgekomen in de Kromhout. 00:03:36 - 00:03:41 Presentatrice: Zijn jullie daar allemaal opgekomen? 00:03:41 - 00:03:42 Ferry: Jullie niet, toch? 00:03:43 - 00:03:45 Hans: Ik in Isabella. 00:03:45 - 00:03:47 Leo: Omgekomen of opgekomen? 00:03:47 - 00:03:48 Ferry: Opgekomen, dombo. 00:03:48 - 00:03:55 Fred: Ik ben opgekomen in de Isabellakazerne in Vught. 00:03:55 - 00:03:55 Leo: Ik ook. 00:03:55 - 00:03:57 ...
    Afficher plus Afficher moins
    39 min
Aucun commentaire pour le moment