We eindigen waar we zijn begonnen. Met Jim van Os, hoogleraar in de psychiatrie en voorzitter van de Divisie Hersenen van het Universitair Medisch Centrum Utrecht. Samen met hem blik ik terug op de vorige afleveringen en de dingen die daar zijn besproken. Alle kennis, expertise en ervaring geven een duidelijke richting voor de inrichting van de GGZ en de zorg in zijn algemeen. maar dan rest er nog één vraag: Hoe dan?

Hoe richt je het in en hoe organiseer je dat concreet? Jim verteld over het ambitieuze project GEM, waar ze gaan experimenteren met een compleet andere inrichting van de GGZ. Zonder wachtlijsten, zonder diagnoses en mét oog voor ervaring. 

Karina Raaijmakers is directeur Toezicht en Handhaving van de Nederlandse Zorg Autoriteit (NZa).  
Zorgverzekeraars en zorgkantoren leggen in contracten met zorgaanbieders vast welke zorg er geleverd wordt, tegen welke kwaliteit en welk tarief. De NZa bepaalt hoe zorgaanbieders zorg in rekening mogen brengen en wat de zorg (maximaal) mag kosten.  Daarbij controleren ze of deze partijen zich aan de regels houden.

Volgens Karina moet iedereen in Nederland erop kunnen vertrouwen dat er op tijd goede en betaalbare zorg beschikbaar is als je die nodig hebt. Om die garantie te kunnen bieden moet de samenwerking in de regio tussen de aanbieders, verzekeraars en het gemeentelijk domein worden gezocht. Dat betekent dat de inrichting van de zorg de komende jaren moet veranderen. Volgens Karina is dat een kwestie van meebewegen met enerzijds het maatschappelijk- en anderzijds het organisatorische belang. Hoe doen we dat? Welke rol heeft de NZa daarin? En hoe gaan we de zorg, specifiek de GGZ, toekomstbestendig inrichten?

De gezondheidszorg staat onder druk door een hogere levensverwachting, hogere eisen van patiënten en meer medische mogelijkheden. Om die reden wordt er snel naar technologie gekeken om de gezondheidszorg te verbeteren. Joris Jaspers is hoofd innovatie Medische Technologie bij het UMCU. Met zijn team houdt hij zich dagelijks bezig met het verbeteren en ondersteunen van het werk van zorgprofessionals, zodat zij iedere dag weer kunnen doen waar ze goed in zijn én willen doen; zorgen.