Bartosz nosi fajny ciuch vintage, a Kamil sieciówkę. Obaj jedzą pączki ze Stolicy Pączków i rozmawiają o tym, czy lepiej mieć psa czy dziecko, bo Kamil swoimi dziećmi generuje zbyt duży ślad węglowy.

Analizujemy, jak wielkim pracodawcą są Lasy Państwowe i czy ich pracownicy mają open spejsy. Czemu? Bo to odcinek o wszystkich magazynach leśnych, jakie Zalew znalazł. O „Głosie lasu”, czyli magazynie pracowników Lasów Państwowych; magazynie „Echa leśne”, są też „Sylwan” oraz „Trybuna leśnika”, która atakuje nas artykułem „Mamy coś z dinozaurów”.

Co ten Bartosz przyniósł?! Pamiętajcie, że sztuczna inteligencja na dostrzegalniach staje się rzeczywistością. Zalew używa regularnie zapałek i odgania wilki oraz dokonuje zamachów na babcię w lesie wespół z niedźwiedziami.

Mamy psa, który kiwa głową, tak zamiast żabek. Na fotce na insta wrzucimy kiedyś.

Naszym sponsorem jest ostatnimi czasy Stolica Lodów i Pączków - https://stolicalodow.pl/.

Kamil Bałuk i Bartosz Zalewski czytają dla Was gazety, których już potem nie musicie czytać. Bardzo dobry układ. Taki to podcast.

Znajdź nas na FB: https://www.facebook.com/Dobra-Prasa-...​

IG: https://www.instagram.com/dobra.prasa/

Czytamy magazyn „Strzał.pl Pro Libertate”, ale Bartek mówi „Szczał”, bo kto mu zabroni. Przy okazji wykłada swoją filozofię zabijania: jest ono okej tylko, jeśli dogonisz zwierzę i samodzielnie pozbawisz życia. Dziwne, jak na weganina, ale cóż, jak Bozia dawał ludziom spójność, Bartosz stał w kolejce po seksapil.

Mimo wszystko jeszcze dziwniejsi są autorzy tego periodyku, autorzy, którzy kochają broń. Pojawia się "głowa wojowniczego Indianina trawiona przez rak politycznej poprawności" i "dobro naszej planety suflowane przez współczesnych jakobinów". Cooo?! No tak, to tam jest.

„Masz prawo mieć takie zdanie, ale twoje zdanie to nie jest prawo” - kto jest autorem tej sentencji? A jak, tamten weganin właśnie. Rozmawiamy też o ludziach, którzy czekają na zagładę zombie, żeby sobie postrzelać oraz o wgłębieniach na ładunek. Liczymy strony pewnego artykułu i nie możemy wyjść z podziwu, jak jest długi. Och, co za epopeja. Odpowiedź w samym odcinku.

Słuchajmy i cieszmy się resztkami wolności, jakie nam zostały, jak napisał jeden z redaktorów.

Naszym sponsorem jest ostatnimi czasy Stolica Lodów i Pączków, ich wyroby to strzał w dziesiątkę - https://stolicalodow.pl/.

Kamil Bałuk i Bartosz Zalewski czytają dla Was gazety, których już potem nie musicie czytać. Bardzo dobry układ. Taki to podcast.

Znajdź nas na FB: https://www.facebook.com/Dobra-Prasa-...​

IG: https://www.instagram.com/dobra.prasa/

Tak daleko w czasie jeszcze się nie cofnęliśmy. Czy warto było? Pisownia nas zaskoczyła.

„Dziennik domowy” z 1842 roku faktycznie przedstawia nam relację z odczytu Mickiewicza. Korrrrespondenci dziennika są w Paryżu, gdzie sale lśnią rozmaitemi ubioremi, są też fantastyczne postacje, wzdęte piersi oraz statystyki z upłynionego roku 1841 - na teatrach paryzkich napisano nowe sztuki ponad 200 dramaturgów.

Co tam jeszcze. Trzynaście tysięcy obłąkanych jest w Anglii, a ludzi tam mieszka podówczas niewiele ponad milion. Moda dla męszczyzn - fraki z szerokiemi połami i guzikami pięknie rżniętymi i pantalonami w kratkę, „bóty” zaś zapisane jeszcze są z "ó" kreskowanym.

Młody Jones zakrada się do pokoju królowej i zbiera nagrody, tenże młody kochanek, pokazywany przez Starego Jonesa ludziom za talary. To taki Friz był, prankster, 180 lat temu. Wszystko to czcionkami W. Deckera i spółki opisane. Oberwało się też kościołowi, ale niesłusznie.

Dobra Prasa Retro to krótkie rozmowy o nieistotnych artykułach sprzed lat z Kamilem Bałukiem i Bartoszem Zalewskim.

https://www.instagram.com/dobra.prasa/

https://www.facebook.com/dobra.prasa