Résultats lu par "Hakan Coşar" dans Toutes les catégories

Düşse de her zaman ayağa kalkmasını bilen, bol bol çalışan bol bol seven bir bilim insanı. Bilgisi ve sevgisi ile insanların hayatına dokunup, hayatlarının kolaylaşmasına yardım etti. Cumhuriyet değerleriyle yaşayıp yıldızlaşan Doğan Cüceloğlu’nun hayatının her bir satırı size ilham kaynağı olacaktır.

“Tıpkı Dünya’mıza benzeyen bir gezegenin üzerindeydim. Yerde toprak, toprak üzerinde bitkiler vardı. Bitkiler olduğuna göre, su ve oksijen de olmalıydı. Bunları, bir saniyeden daha kısa bir sürede kafamdan geçirirken maskelerimize gelen uyarı ile oksijenin varlığını da anlamış olduk. İkimiz de maskelerimizi çıkardık ve yürümeyi yeni öğrenen bir bebek şaşkınlığıyla etrafımızı incelemeye başladık. Kocaman ve bomboş bir gezegenin üzerinde, sadece iki kişiydik. Her şeyi en baştan başlatabilirdik.”

“Kedi Ağacı’ndan kafama iki tane elma düştü. Kiraz ağacından düşen iki elma! Ben daha ne olduğunu anlayamadan birisi konuşmaya başladı: ‘Gökten iki elma düştü, biri sana, birisi yanındaki köpeğe. Üçüncüsü düşmedi; çünkü o, benim elimde.’ Daha önce hiç görmediğim bir kız, ağacın dalına oturmuş, gülerek bana bakıyordu. Elinde tozlu, kalın ve eski bir defter vardı. Daha doğru düzgün yüzünü bile göremeden ağaçtan atlayıp uzaklaştı. Hergünaç bile peşinden koşamayacak kadar şaşırmış, donup kalmıştı.

“Kedi Ağacı’ndan kafama iki tane elma düştü. Kiraz ağacından düşen iki elma! Ben daha ne olduğunu anlayamadan birisi konuşmaya başladı: ‘Gökten iki elma düştü, biri sana, birisi yanındaki köpeğe. Üçüncüsü düşmedi; çünkü o, benim elimde.’ Daha önce hiç görmediğim bir kız, ağacın dalına oturmuş, gülerek bana bakıyordu. Elinde tozlu, kalın ve eski bir defter vardı. Daha doğru düzgün yüzünü bile göremeden ağaçtan atlayıp uzaklaştı. Hergünaç bile peşinden koşamayacak kadar şaşırmış, donup kalmıştı.

“Gözlüklü Çocuk, göz açıp kapayıncaya dek bizi gezegenin iki kutbundan birine getirdi. Etrafımız alabildiğine beyazdı. Kuzey Kutbu olduğunu tahmin ediyordum. Her ne kadar güneş olsa da daha önce böyle bir soğuk gördüğümü hatırlamıyorum. Büyük bir derin dondurucunun içindeydim sanki. Çevremizde bir tane bile görmesek de penguenler gibi birbirimize sokulup ilerliyorduk. Bir yandan da etrafımı izliyordum. Beş ay önce çöl sıcağındaydık, şimdiyse dünyanın en soğuk noktalarından birinde. Üstelik her an dünyanın en büyük kara etoburu kutup ayısıyla burun buruna gelebilirdik.”

Leonid Fomin, ilk defa Sovyetler Birliği’nde basılan bu derleme ve uyarlama çalışmasıyla bambaşka bir anlayış ve ruhta yazılmış, eğitici, öğretici ve yapıcı nitelikteki bilim kurgu hikayelerinden bir demet sunmaktadır. Gerek batılı gerek Sovyet yazarları tarafından yazılmış uzay öykülerinden oluşan Dördüncü Güneş, öğretici, yarınlara bakış açısını genişletici, insan sevgisini ve hatta bunun ötesinde diğer gezegenlerin canlılarına da yönelecek bir doğa sevgisini derinleştirici bir nitelik taşımaktadır.

Fransız yazar Alphonse Daudet’nin en sevilen eseri olan Değirmenimden Mektuplar, yazarın Alpler’in eteklerinde yer alan eski bir değirmenden yazdığı, her biri ayrı bir öyküyü anlatan mektuplardan oluşmaktadır. Bu öykülerde özgürlük, eşitlik ve adalet temaları işlenir. İronik bir dile ve zengin bir doğa tasvirine sahiptir.

Ak Köpüklerden Doğan Aşkın ve Mutluluğun, Sonsuz Güzelliğin Tanrıçası Afrodit. Neden sonra gelenin bir çift güvercin tarafından çekilen bir araba olduğu anlaşıldı. Bembeyaz kuşlar güçlü kanat çırpışlarıyla arabayı Zeus'un tam önüne indirdiler. Tanrıların ağızları şaşkınlıktan bir karış açık kalmıştı. Arabadan inen bu kız kadar güzel bir varlığı daha önce hiç görmemişlerdi. Onların şaşkınlığını fark eden Afrodit, en güzel gülümsemesiyle onlara seslendi. Aşkın ve güzelliğin tanrıçası Afrodit'e yer verin, ey tanrılar ve tanrıçalar! Bunun üzerine Zeus ayağa kalktı, diğerleri de onu izlediler.

Yaşamını denizden kazanan insanların, hem tehlikeli ve heyecan verici hem de ilginç ve komik serüvenleri... Kitapta yer alan öyküler: Hoşbulduk Selim Dede, Lebip Bey'in Balıkçılığı, Merhaba Kaptan, Merhaba!, Koca Orfoz, Denizin Çağırışı, Deprem, Denizin Oğlu, Denizkızı Adası.

HALİD ZİYA UŞAKLIGİL (1966 – 1945). Serveti Fünun romancılarından. İstanbul'da doğdu ve yine bu şehirde öldü. İlk okuldan sonra Fatih Askeri Rütiye'sine (ortaokul) gitti ve 17 yaşında okuldan ayrıldı. 1884'te Nevruz gazetesini, daha sonra da Hizmet ve Ahenk gazetelerini kurdu. İzmir Rüştiye'sinde Fransızca öğretmenliği yaptı. İdadi'de Türk Edebiyatı dersi okuttu. Daha sonra Srveti Fünun dergisine girdi ve en büyük romanlarını burada yayımladı.

Gözleri yuvalarından dışarı fırlamış olan Nuh, elini alnına siper ederek hayvanları seçmeye çalıştı. En önde bir çift yaban eşeği geliyordu. Onların ardında bir çift kara manda, bir çift geyik, buz gibi bakışlarla etrafı süzen bir çift panter, bir çift çöl ceylanı, bir çift kurt, hörgüçlerini bir o yana, bir bu yana sallayarak ağır adımlarla yürüyen bir çift deve... Geminin kapılarını açın! diye bağırdı Nuh şaşkınlığını üzerinden atmaya çalışarak. Geliyorlar! Köprüleri indirin!

Köylerinde ilkokul olmayan çocuklar kış sabahları uzaktaki okullarına nasıl gidiyorlar? Hakan'ın canı neden sürekli dövüşmek istiyor? Gülmeyi çok seven çocukla niçin ailesi bile fotoğraf çektirmek istemiyor? Üç öykü, üç yanıt.

Güzel Sanatların Koruyucusu, Işığın ve. Aydınlığın Tanrısı, Kâhin Tanrı Apollon. Apollon güçlü adımlarla babasının yanına geldi. Zeus ona saf altından yapılmış uzun bir külah, bir lir ve kuğuların çektiği altın bir araba verdi. Şimdi arabaya bin dedi sonra. Kuğular seni doğruca Delphoi'ye götürecekler. Genç tanrı babasının dediğini yaptı ve arabaya bindi. Ancak kuğuların Delphoi'ye doğru uçmadıklarını anlaması fazla uzun sürmedi. Nereye gidiyoruz? diye sordu onlara. Bembeyaz kuşlar, zarif boyunlarını tanrıya doğru çevirerek ona baktılar.

Bu eserde, simit satarak kardeşlerinin geçimini sağlayan minik Hasan'ın öyküsünü okuyoruz ilkin. Onlar sekiz kardeş, babalarının aldığı para yetmiyor, o nedenle Hasan ve iki ağabeyi çalışmak zorunda. Onlar yoksul olsalar da sevgi dolu yürekleri sayesinde hep gülümsüyorlar. Babaannemin Allı Yeşilli Hapları, hastalıklarından başka bir şey anlatmayan babaanne ve torunu arasında geçen sevimli bir öykü, Gülen Aynalar'da lunaparktaki gece bekçisinin oğlu anlatıcı. Onun dilinden geceleri lunaparkın nasıl göründüğünü öğreniyoruz.

Pelin Ossmann, hep sıcacık olan mutfağında pişirdiklerini sunmaya devam ediyor. Okurlarını yine neşeli sesi, duyarlı bakışıyla karşılıyor, kalabalık masaların verdiği tatlı sevinçle anlatıyor da anlatıyor. Anneler neden hep mutfakta yalnız? Oysa mutfaklar herkesin. Özgür de merak eder, sahi kim koymuştur bu kuralı? Mutfak, annesinin ikinci bürosu gibidir. Neden bir gün olsun babasını ya da ablasını göremez o mutfakta? Acaba her evde böyle midir? Konuyu araştırmaya karar verir.

Hindistan'da çok değer verilip kutsal kabul edilen Beyaz Fil, iki ülke arasındaki anlaşmazlıkların sona ermesi şerefine İngiltere kralına hediye olarak gönderilir. Fili götürecek heyetin, gemi yolculuğu sırasında New York limanına uğramaları ve bir süre orada kalması gerekir. Ancak fil birden ortadan kaybolur ya da çalınır. Kitapta krala hediye olarak gönderilen bu değerli hediyenin kayboluşu ve onun arkasında yatan nedenler, parasal arayışlar, toplumsal yozlaşma gibi konular ironik bir dille anlatılır.

Bir Kudüs Öyküsü kavimler tarihinin biraz gerçek ama daha çok fantastik ve alabildiğince etkileyici öyküsüdür... Hemen surlara gidelim, dedi Abel Phittim, Buzi Ben Levi'yle Ferisi Simeon'a, Temmuz ayının onuncu gününde, dünyanın üç bin dokuz yüz kırk bir senesinde. Hemen Benyamin kapısının yanındaki, Davud şehrindeki, sünnetsizler kampının karşısındaki surlara gidelim. Çünkü şimdi gün doğduğundan, bu dördüncü nöbetçinin son saati ve putperestler Pompey'in vaadini yerine getirmek üzere bizi kurbanlık kuzularla bekliyorlardır.

Chekhov'un Tüy Kalemindeki Yolculuk Anton; 19. yüzyılın sonlarının ünlü Rus oyun yazarı ve kısa hikâye yazarı, soğuk bir kış akşamında çalışma odasında oturmuştu. Kar, ağaçları kalın bir şekilde örtüyordu, ancak Anton soğuğa aldırmıyordu. Yazıyla meşguldü, eli ritmik bir uyumla sayfalar üzerinde dans ediyordu. Birden, tuhaf bir şey oldu. Anton yeni hikâyesinin ilk birkaç satırını yazarken, tüy kaleminin mürekkebi parlak, eterik bir ışıkla parıldamaya başladı. Oda aydınlandı, antika mobilyaların üzerinde tuhaf gölgeler oluşturdu.

Henry Thoreau’nun tüketici kültürüne yönelttiği ateşli eleştiriler ve daha basit yaşamayı şairane bir şekilde savunması tam da içinde yaşadığımız aşırı tüketim çağına ithaf edilmiş gibi duruyor. Ne var ki, Thoreau okunması kolay bir yazar değildir. Ağır bir dili vardır fikirlerini de oldukça zorlayıcı, kışkırtıcı bir biçimde ifade eder. Bu nedenle de yazılarına öylesine göz gezdiren bir okur Thoreau’yu okumaktan kolayca vazgeçebilir. Oysa fikirleri kaçırılmayacak kadar değerlidir. Bu kitap, Thoreau’nun gönüllü sadelik felsefesine derin ancak ulaşılabilir bir kaynak işlevi görmektedir.

Jules Verne Ay'a Yolculuk'ta, 1800'lü yılların ortalarında insanların Ay'a gitmek için neler yaptıklarını, öyle esprili bir dille ve öyle gerçekçi anlatmış ki kitap boyunca kendinizi o serüvenin bir parçası gibi hissedeceksiniz.