Hey! I'd love to hear your thoughts, send me a voice note.

TRIGGER WARNING: may cause distress on this episode.

Naranasan mo na ba ang mapatigil sa gitna ng kalsada dahil sa pamilyar na tunog ng tambol—isang paulit-ulit na bayo na hindi lang basta tugtog, kundi tila naging mismong tibok na ng iyong puso?

Nakatagpo ka na ba ng isang tao na higit pa sa isang kaibigan—isang sandigan na magiging ritmo at utak ng inyong samahan sa tuwing pakiramdam mo ay napakabigat ng responsibilidad na nakaatang sa iyong mga balikat?

Paano kung ang bawat kumpas at hakbang sa isang parada ay hindi lang para sa isang paligsahan, kundi isang patunay ng samahang hinubog ng nakapapasong araw, mga paltos sa kamay, at nag-uumapaw na pangarap?

Ngunit, paano kung ang mismong pangarap na sabay ninyong inabot ay biglang salubungin ng isang napakabigat na unos na kailanman ay hindi naisulat sa inyong mga sheet music?

Hanggang saan mo kayang ipaglaban ang isang pangako? Handa ka bang ituloy ang martsa at dalhin ang bigat ng iyong baton, kahit na pakiramdam mo ay unti-unti nang nawawala ang pinakamagandang samahan ng inyong grupo?

Mga Ka-lamaw, Smilees, at Fellow Gamers: Ito po ang Confession ni Zulia.

---------------

Iba't ibang kwento ang inyong matutunghayan. Samahan si LaroTayoGaming na basahin ang inyong liham na pinadala ninyo dito lang 'yan sa Ito ang Confessions.

Mga kwento mo, babasahin ko.

Gusto mo bang mag-padala ng inyong confession?

Mag-email lang sa confessions@ltg.network o pumunta sa https://ltg.network/confessions para sa buong detalye!

"Ito ang Confessions" is also available as a podcast!

https://pod.link/1896095513

Follow me on my social media stuff!

Facebook: https://facebook.com/LaroTayoGaming

X: https://twitter.com/LaroTayoGaming

Instagram: https://instagram.com/LaroTayoGaming

Scuffed or dormant livestreams over on Twitch!

https://twitch.tv/LaroTayoGaming

HAVE A GOOD VIBES!

Naranasan niyo na ba yung feeling na naabot mo na yung pangarap mo—yung tipong pinapanood mo lang sa mga lumang video dati—pero imbes na mag-celebrate, grabe yung kaba at overthink mo? Paano kung yung mga lodi mo dati, katrabaho at kasama mo na ngayon sa industriya? Kakuwentuhan, kaasaran, at naniniwala sa skills mo?

Ang hirap humingi ng tulong, 'di ba? Lalo na kung buong buhay mo eh nasanay kang maging 'strong, independent woman' na sinosolo lahat ng problema. Tapos paano mo ba tatanggapin yung mga praises kung sa tuwing umaangat ka, andun yung takot na baka pabigat ka lang?

Mga ka-Lamaw, Smilees, at fellow gamers... minsan talaga, hindi yung pagkabigo ang pinakamahirap kalabanin eh. Yung sarili nating isip talaga. Yung "imposter syndrome" na bumubulong na hindi natin deserve yung mga magagandang nangyayari sa atin.

Pakinggan natin 'tong kwento mula sa isang taong pinagpapala na ng tadhana, pero pilit tinatago yung mga insecurities niya sa likod ng galing niya.

Ito ang confession ng ating anonymous letter sender.

---------------

Iba't ibang kwento ang inyong matutunghayan. Samahan si LaroTayoGaming na basahin ang inyong liham na pinadala ninyo dito lang 'yan sa Ito ang Confessions.

Mga kwento mo, babasahin ko.

Gusto mo bang mag-padala ng inyong confession?

Mag-email lang sa confessions@ltg.network o pumunta sa https://ltg.network/confessions para sa buong detalye!

"Ito ang Confessions" is also available as a podcast! https://pod.link/1896095513

Sabi nga nila, ang pag-ibig daw, parang isang laro. Minsan mananalo ka, minsan matatalo. Pero paano kung ang online game na nakasanayan mo sa gabi, biglang mauwi sa totohanan?

Paano kung ang laro na pampalipas oras mo lang sa gabi ay biglang maging dahilan para matalo ang puso mo?

Posible nga bang mahulog ang loob mo sa isang taong nakilala mo lang sa isang online na tropahan, lalo na kung halos iisa ang daloy ng inyong mga utak mula sa simpleng trashtalkan hanggang sa malalalim na usapan?

Pero paano kung sa kabila ng lahat ng tawanan at pagiging kumportable ninyo sa isa't isa, may isang napakalaking pader o realidad sa totoong buhay na naghihiwalay sa inyong dalawa?

Handa mo bang itaya ang tahimik mong buhay, ang inyong solidong pagkakaibigan, at ang samahan ng buong tropa para lang alamin kung may pag-asa ang nararamdaman mo?

O mas pipiliin mo na lang bang mag-AFK sa sarili mong emosyon at itago ang katotohanan para walang masirang samahan?

Sa laro ng pag-ibig, sapat na ba ang isang matibay na koneksyon para lagpasan ang anumang balakid, o may mga pagkakataong mas mabuting i-log off na lang ang puso?

Sapat na ba ang mga tanong na ito para makuha ang sakto at dramatikong suspense na hinahanap mo?

I-ri-risk ba niya ang lahat para umamin, o mas pipiliin na lang niyang mag-AFK sa sarili niyang nararamdaman?

Mga ka-lamaw, Smilees, at Fellow Gamers; ito ang Confession ni Player 2.

---------------

Iba't ibang kwento ang inyong matutunghayan. Samahan si LaroTayoGaming na basahin ang inyong liham na pinadala ninyo dito lang 'yan sa Ito ang Confessions.

Mga kwento mo, babasahin ko.

Gusto mo bang mag-padala ng inyong confession? Mag-email lang sa confessions@ltg.network o pumunta sa https://ltg.network/confessions para sa buong detalye!

"Ito ang Confessions" is also available as a podcast! https://pod.link/1896095513