“De diagnose van dementie brengt veel teweeg in families. Vaak ligt de eerste focus op praktische zorg, maar er is zoveel meer mogelijk. Samen met families hebben we geleerd om niet alleen te kijken naar wat verloren gaat, maar ook naar wat nog aanwezig is. De koffer hielp daarbij: via zintuigen, herinneringen en ervaringen ontstond een rijkere kijk op dementie en op de mens achter de ziekte.”

Hamza, psycholoog

“Zorg is meer dan wassen, medicatie geven of helpen eten. Even stilstaan bij wie iemand is, wat hij fijn vindt en welke levenservaringen hij meedraagt, maakt echt een verschil. Het terug oproepen van die gevoelens via de koffer heeft mij persoonlijk geraakt.”

Laylla, hulpverlener

“Families ontdekten nieuwe manieren om contact te maken met hun naaste met dementie. Door meer in te zetten op voelen en beleven, ontstonden meer verbinding, voldoening en aanvaarding, met minder verdriet, boosheid en conflicten.”

Hamza, psycholoog

“Mijn mama – allah y rahmha* – had een slechte dag. Ze voelde zich niet goed. Toch haalden we de koffer met allerlei spullen uit Marokko en van vroeger boven. We bekeken alles samen. Plots veranderde er iets. Ze zag een witte hoofddoek en begon te vertellen en te zingen. Alle zorgen en verdriet leken even verdwenen, alsof ze een pijnstiller had gekregen. Voor een moment hadden we weer ‘onze mama’ terug.

Saliha , mantelzorger

“Cultureel erfgoed kan herkenning en verbondenheid creëren. Musea zijn steeds meer plaatsen van zorg en ontmoeting, zo worden erfgoedobjecten gebruikt om herinneringen te stimuleren en gesprekken op gang te brengen. Toch blijft het erfgoed van mensen met een migratieverleden vaak onderbelicht. Samen met een groep ouderen met Marokkaanse roots gingen we voor de inspiratiekoffers op zoek naar geuren, objecten en iconische foto’s uit de migratiegeschiedenis die ertoe doen voor hen – verbonden aan hier en daar. In de context van dementie is het cruciaal de herinneringen aan de kindertijd en jeugdjaren in Marokko te erkennen.”,

Nadia Babazia, publiekswerker Red Star Line Museum

“Mijn vader trok elk jaar met de familie naar Marokko. Die reizen waren iconisch: onderweg gebeurde er altijd wel iets. Pas later besefte ik hoeveel herinneringen en ervaringen daarin verscholen zaten. Het waren geen vakanties, het was een expeditie. Het is bijzonder om die verhalen en herinneringen nu samen met mijn vader opnieuw tot leven te brengen.

Onze ouders hebben veel meegemaakt en hard gewerkt om hier een leven op te bouwen. Als hun verhalen niet worden vastgelegd, dreigen ze verloren te gaan. Voor mij is het belangrijk dat toekomstige generaties weten wie de eerste generatie Marokkanen in België was en wat zij hebben betekend.”

Ali, mantelzorger